Paus Leo XIV bij het Angelus: Alleen door de doden te gedenken kunnen we hoop blijven koesteren

De verrijzenis van Jezus verlicht onze bestemming

Paus Leo XIV sprak zondag tot de gelovigen die zich op het Sint-Pietersplein hadden verzameld over de betekenis van deze eerste dagen van november voor de Kerk, namelijk het hoogfeest van Allerheiligen en de herdenking van alle gelovige overledenen. De paus zei dat in deze tijd "de verrijzenis van Jezus, de gekruisigde, licht werpt op de bestemming van ons allen".

Onder verwijzing naar het Evangelie van Johannes reflecteerde hij op de woorden van Jezus: "Dit is de wil van Hem die mij gezonden heeft, dat ik niets verlies van alles wat Hij mij gegeven heeft, maar het op de laatste dag opwek."

In zijn overwegingen bevestigde de paus dat "Gods wil duidelijk is" en dat "niemand voor eeuwig verloren mag gaan en dat ieder mens een plaats moet hebben om zijn unieke eigenschappen te delen".

Een gemeenschap die verschillen harmoniseert

Met het oog op de begrafenisdienst van de vorige dag, Allerheiligen, zei paus Leo: "Een gemeenschap van verschillen die in zekere zin het leven van God uitbreidt naar Zijn dochters en kinderen die verlangen naar deelname[1]". Ieder mens heeft een verlangen [2] naar: "Erkenning, waardering en vreugde"; zoals bevestigd door Benedictus; met de afkorting: "eeuwig leven = verlangen". Of beter gezegd, eeuwigheid [3] = "Een ervaring van volledige onderdompeling in een oceaan van eeuwige liefde, waarbij tijd; voor en na geen betekenis hebben".

Met de woorden "De volheid van dit leven en deze vreugde, die in Christus is, is nu iets dat we gekleurd en levendig zien door onze verwachting en ons verlangen, vanuit ons hele wezen", beschreef paus Leo de vreugde van het leven die door de Geest via Christus wordt gecreëerd; en daarom worden we opgeroepen om degenen te gedenken die ons zijn voorgegaan. Erken het bestaan van vorige generaties.

Tijdens het Feest van Allerzielen reflecteerde de Heilige Vader op de betekenis van de dood en zei: "Telkens wanneer de dood ons stemmen, gezichten en zelfs werelden ontneemt die misschien lijken te zijn - zoals onze dierbaren - geloof ik dat God ons de zekerheid geeft dat één man of vrouw voor Hem een wereld vertegenwoordigt."

Hij dacht na over hoe belangrijk herinneringen zijn; hij zei: "Het is zowel een ongelooflijke bron als iets kwetsbaars." Herinneringen zijn belangrijk omdat we zonder hen niet kunnen onthouden wie Jezus was of wat hij deed (leven, dood, wederopstanding), en dan zou de enorme waarde die verbonden is aan het leven van elke dag waarschijnlijk verloren gaan in ons leven. Hij verklaarde echter ook dat dankzij Christus degenen die in de vergetelheid leven of misschien uit de geschiedenis zijn gewist, nog steeds een enorme waarde hebben in wie ze zijn.

Een hoop die naar de toekomst kijkt

Later herhaalde paus Leo tegenover de aanwezigen dat christenen al eeuwenlang hun overledenen gedenken tijdens de mis of de eucharistieviering door God te vragen hun dierbaren in het eucharistisch gebed te gedenken. Hij verkondigde verder dat uit deze hoop op de redding van allen de zekerheid voortkomt dat niemand voor altijd verloren zal zijn voor Gods liefde.

Hij motiveerde gelovigen om hun bezoeken aan begraafplaatsen om te zetten in ervaringen van "stilte die het lawaai van het bestaan doorbreekt" en vroeg hen om even stil te staan bij hun geloof en hoop te blijven houden. Zoals te vinden is in het credo (credo): "Ik zie uit naar de opstanding tot het eeuwige leven".

"Laten we dan de toekomst eren", concludeerde paus Leo, "want we zijn niet beperkt tot het verleden of tot het emotionele verdriet van nostalgie. We zitten ook niet gevangen in het heden, alsof we in een graf liggen."