Jubileum audiëntie van paus Leo XIV: We hopen op dingen die we nog niet hebben gezien

Pelgrims van hoop in het jubileumjaar

Paus Leo vertelde de pelgrims die zaterdag de jubileumaudience bijwoonden dat ze hun pelgrimstocht hadden volbracht; maar net als de heilige discipelen van Jezus Christus moeten ze nu hun aardse kijk op het leven veranderen om in een andere wereld te gaan leven dan die waarin ze tot nu toe hebben geleefd.

De paus zei tegen hen: "Dit jubileum is een zegen die ons heeft veranderd in'pelgrims van hoop', zodat we alles kunnen zien met de ogen van het kruis van Christus. Verlossing komt voort uit deze hoop die we allemaal delen."

Tegelijkertijd moeten we Jezus toestaan "ons perspectief te verlichten", zodat we kunnen inzien dat we, zelfs met "de vele tegenstrijdige verschillen en conflicten waarmee we worden geconfronteerd", duidelijk kunnen zien dat "de liefde heeft gezegevierd".

Hoop betekent een staat van onzekerheid

Paus Leo beschreef Nicolaas van Cusa als een bewijs dat hoop kan blijven bestaan, zelfs zonder volledig begrip. Hij stelt dat Nicolaas, hoewel hij in de tumultueuze 15e eeuw leefde, geen manier had om de eenheid van de kerk te zien of hoe vrede kon worden bereikt in het licht van externe bedreigingen voor het christendom.

Toch bleef Nicolaas hoopvol, geloofde hij in mensen en erkende hij dat er twee tegengestelde krachten bestaan die moeten samenleven, en dat God een mysterie is waarbij spanning uiteindelijk tot vrede zal leiden. Nicolaas accepteerde ook dat hij niet alles kon begrijpen, wat hem steeds meer duidelijkheid gaf over de waarheid van al het bestaan. "Wauw! Wat een geweldig geschenk voor de kerk!", zei de paus. "Wat een prachtige uitnodiging om ons hart te vernieuwen!"

Hij vervolgde met te zeggen dat de Kerk van Nicolaas het vermogen kan leren om ruimte te creëren, tegengestelde standpunten te omarmen en hoop te koesteren voor dingen die nog onzichtbaar zijn.

Een expeditie van optimisme

Paus Leo begon vervolgens de leer die hij in zijn eigen tijd had ontvangen in de Kerk in praktijk te brengen, en in die tijd werden er veel vragen gesteld aan de Kerk door jongeren, armen, vrouwen en vele anderen die gemarginaliseerd of veroordeeld werden omdat ze anders waren dan de meerderheid. Paus Leo zei: "Wat een geweldige tijd is dit! Zoveel vragen!" Hij zei ook: "De Kerk leert over de mensheid door met de mensheid mee te lopen, en haar geest draagt in haar hart de echo van de vragen van de mensheid!"

Hoewel het onmogelijk is om alle vragen te beantwoorden, zei paus Leo: "Hoop hebben betekent niet dat je iets weet... Wij hebben Jezus. Wij volgen Jezus. Dus kijken we uit naar wat we niet zien'. Hij deed ook uitspraken als: 'Laten we als ontdekkingsreizigers verdergaan naar het grote nieuwe land van Jezus, die de Verrezene is'. Hij gelooft dat het een ervaring is die niet alleen deel uitmaakt van de kerk, maar de hele mensheid omvat, en dus gaat over 'de reis van de hoop'.