De toegangsmuur

De ingangsmuur

De ingangsmuur, die achter je ligt als je naar het altaar kijkt, sluit beide verhaallijnen tegelijk af. Hierop zijn de laatste scène van het verhaal van Mozes en de laatste scène van het verhaal van Christus afgebeeld: de verrijzenis van Christus en de twist om het lichaam van Mozes. Net als op de zijmuren kijken pausen van bovenaf neer en lopen er geschilderde gordijnen langs de onderkant.

Geen van beide fresco’s hier is origineel. De eerste versies, van Ghirlandaio en Luca Signorelli, werden in 1522 vernietigd toen de stenen latei boven de deur het begaf. Ze werden later in die eeuw, onder Gregorius XIII, opnieuw geschilderd.

De verrijzenis van Christus

De Verrijzenis van Christus, waarmee de cyclus van het Nieuwe Testament wordt afgesloten, is het werk van Hendrik van den Broeck, vaak geïtalianiseerd als Arrigo Fiammingo, die het verloren gegane origineel van Ghirlandaio verving. Het vormt een tegenhanger van de Geboorte van Christus die ooit aan de altaarwand hing, zodat het leven van Christus zowel aan het ene als aan het andere uiteinde van de ruimte begon en eindigde.

Het geschil over het lichaam van Mozes

Daartegenover hangt De strijd om het lichaam van Mozes, opnieuw geschilderd door Matteo da Lecce nadat Signorelli’s versie bij hetzelfde ongeval in 1522 was vernield. Het onderwerp is ontleend aan de korte Brief van Judas en toont de aartsengel Michaël die met de duivel strijdt om het lichaam van de profeet, waarmee de cyclus van het Oude Testament tot een einde komt.