Paus Leo XIV over het priesterschap: een volmaakt geschenk van God

Een dankbrief geschreven tijdens de week van 3 oktober 2023 (dinsdag 3 oktober) door Zijne Heiligheid Paus Leo XIV; als dank voor een 400-jarige geschiedenis (in vijf afzonderlijke brieven) van het aartsbisdom Trujillo. Daarnaast heeft Zijne Heiligheid ervaring als leraar/professor/facilitator en studieleider bij het aartsbisdom Tirol.

De voorbereiding op het priesterschap is een continu proces, maar toen paus Leo zich voor het eerst tot de seminaristen richtte, zei hij: "Jullie belangrijkste doel bij de voorbereiding op het priesterschap is om God te ontmoeten door zijn aanwezigheid, God jullie leven te laten leiden volgens zijn plan, God te leren kennen en lief te hebben, en deel uit te maken van het geven aan anderen. Het hoogste wat jullie God kunnen geven, is jullie totale toewijding en devotie aan Hem door jullie aan God toe te wijden als lid van de geestelijkheid in de heilige orden, door Gods wil te dienen als priester." Paus Leo moedigde toekomstige priesters aan om na te denken over zichzelf en anderen vanuit hun verlangen naar het priesterschap, en daagde hen uit om niet alleen naar zichzelf te kijken als individuen, maar ook in relatie tot de Kerk. Hij moedigde toekomstige priesters aan om hun roeping te beschouwen als een oproep om elkaar te ondersteunen en met elkaar te reflecteren vanuit een geloofsperspectief, elkaar respect en eer te betonen en uiteindelijk hun steun te betuigen aan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest door te voorzien in de fysieke, emotionele, spirituele enz. behoeften van hun medechristenen.

De betekenis van de priesterroeping

Paus Franciscus leert dat priester zijn op zich niet voldoende is; door je te wijden word je niet wie je bent en krijg je niet wat nodig is om effectief om te gaan met uitdagingen in het dagelijks leven of als professional. Je kunt niet weglopen van je persoonlijke problemen wanneer je je priesterkleding aantrekt, maar je geeft jezelf vrijwillig om iemand anders in nood te helpen.

Hij richtte zijn opmerkingen tot personen die misschien het gevoel hadden dat het ambt van priester van ondergeschikt belang is. Hij merkte op dat "iemand die door een overweldigende geloofservaring een hemelse status heeft bereikt, even betrouwbaar en geloofwaardig is als iemand die gewijd is om iets van minder waarde te doen". Hij voegde eraan toe: "De algehele ervaring van het seminarie is jouw manier om jezelf echt te creëren door jezelf bloot te geven en eerlijk te zijn, dat wil zeggen door jezelf te onderzoeken en de waarheid over jezelf te ontdekken", wat allemaal bijdraagt aan je persoonlijke ontwikkeling en onafhankelijkheid. Zelfbewustzijn van jezelf en alle anderen die je hebt, moet worden bereikt door zelfmeditatie, zelfstudie en de voortdurende verbetering van je mentale vermogens, die je zullen helpen bij je zelfontdekking en het vinden van je doel.

Gebed en theologische vorming

De seminarist spoorde anderen ijverig aan om Jezus lief te hebben in de relatie die ze hebben opgebouwd door gebed en het juiste bewustzijn om te horen hoe God tot hen spreekt. Vervolgens gebruikte hij zijn eigen citaat: "Als je niet veel tijd hebt besteed aan praten met God, dan zal het moeilijk zijn om met andere mensen over God te communiceren."

De nadrukdie paus Franciscus legt op theologische opleiding en studie blijkt duidelijk uit zijn uitspraak: "De kennis die nodig is om de basis voor een sterk geloof te begrijpen en te ontwikkelen, moet niet alleen in het algemeen worden ontwikkeld, maar ook op een ordelijke, cognitieve manier." Hij voegde eraan toe: "Studie is dus noodzakelijk om een stevig geloof te vestigen en dat geloof ook effectief te verspreiden."

Een oproep tot gemeenschap en verantwoordelijkheid

Tijdens een recente bijeenkomst van seminaristen waarschuwde de aartsbisschop van Rome hen om niet gemiddeld of werelds te worden, omdat dit hun vermogen als presbyters om in contact te staan met hun congregaties zou belemmeren. Hij moedigde hen ook aan om verbindingen te zoeken door middel van relaties met elkaar, en om manieren te vinden om zowel direct als indirect relaties met elkaar aan te gaan via hun geloof en de christelijke gemeenschap als geheel. Ten slotte herinnerde hij hen eraan dat een geïsoleerde priester een verhoogd risico loopt, door te zeggen: "De kerk eist dat haar dienaren collectief verantwoordelijk zijn voor al haar gelovigen."

In zijn laatste brief aan de seminaristen stuurde paus Leo hen een bericht waarin hij aangaf hoezeer hij hen waardeerde als heilige mensen en hoe waardevol zij voor hem zouden worden als opvolger van Sint-Petrus, ook al zijn zij ook zeer uitdagende personen in het hart van onze grote kerk; zij zijn echter voorbestemd om hun eigen weg te gaan.