Kaplica Sykstyńska: „Sąd Ostateczny” Michała Anioła jest obecnie poddawany gruntownej renowacji.

Monumentalny fresk „Sąd Ostateczny” (na ścianie ołtarza Kaplicy Sykstyńskiej) przechodzi obecnie niezwykłą renowację, której celem jest usunięcie osadów powierzchniowych i przywrócenie barw oraz blasku zamierzonych przez Michała Anioła. Przez około trzy miesiące to arcydzieło Michała Anioła będzie poddawane zabiegom czyszczącym.Projekt ten ma na celu przywrócenie pełnej złożoności formalnej i ekspresyjnej obrazu, umożliwiając ponowne przeżycie tego samego zachwytu, jaki wywołała gruntowna renowacja przeprowadzona w XX wieku, zaledwie trzydzieści lat temu. Miało to miejsce niecałe trzydzieści lat temu.Mimo że rozpoczęto już przygotowania do montażu rusztowań, Kaplica Sykstyńska pozostanie otwarta dla wiernych i zwiedzających. Czyszczenie będzie odbywać się pod ekranem o wysokiej rozdzielczości, na którym będzie można oglądać obraz „Sąd Ostateczny” wykonywany przez konserwatorów z Laboratorium Konserwacji Obrazów i Materiałów Drewnianych Muzeów Watykańskich.Barbara Jatta, dyrektor Muzeów Watykańskich i Dziedzictwa Kulturowego: „Około trzydzieści lat po ostatniej renowacji Sądu Ostatecznego w Kaplicy Sykstyńskiej – zakończonej w 1994 roku pod kierownictwem dyrektora generalnego Carlo Pietrangeli i pracami Gianluigiego Colalucciego, głównego konserwatora obrazów Muzeów Watykańskich – rozpocznie się specjalny projekt konserwatorski. Prace nad tym arcydziełem z okresu dojrzałości Michała Anioła mają potrwać trzy miesiące”.Fabrizio Biferali, kurator Działu Sztuki XV i XVI wieku, podkreślił, że w 1533 roku papież Klemens VII zlecił Michałowi Aniołowi Buonarroti namalowanie Sądu Ostatecznego na ścianie ołtarza Kaplicy Sykstyńskiej. Wyjaśnił, że projekt został rozpoczęty „dopiero za pontyfikatu nowego papieża Pawła III, który mianował toskańskiego artystę na stanowisko supremum architectum, sculptorem et pictorem Apostolic Palace, zwalniając go z poprzednich zobowiązań dotyczących grobowca Juliusza II, aby mógł w pełni skoncentrować się na pracach w Kaplicy Sykstyńskiej”. Michał Anioł rozpoczął malowanie sceny latem 1536 roku i po ogromnej pracy (około 180 metrów kwadratowych powierzchni obejmującej 391 postaci) ukończył ją jesienią 1541 roku. 31 października tego samego roku papież Paweł III mógł odprawić uroczyste nieszpory przed tym wielkim obrazem, który, jak zauważył Giorgio Vasari, „wypełnił cały Rzym podziwem i zachwytem”. Paolo Violini jest obecnym kierownikiem laboratorium konserwacji obrazów i materiałów drewnianych. „Obecnie przeprowadzamy ukierunkowaną konserwację Sądu Ostatecznego, ponieważ to właśnie tam ogólna białawy nalot – powstały w wyniku osadzania się mikrocząstek unoszących się w powietrzu na obcych substancjach naniesionych przez prądy powietrzne – z czasem zmniejszył kontrast między światłem a cieniem i ujednolicił oryginalne kolory fresku”.W związku z tym laboratorium konserwatorskie musiało opracować ogólny plan konserwacji zapobiegawczej obejmujący kompleksy dekoracyjne; plan ten obejmuje systematyczne usuwanie wszelkiego rodzaju osadów, które nagromadziły się tam przez kilka lat.W tej niezwykłej interwencji konserwatorskiej uczestniczą również Gabinet Badań Naukowych, Biuro Konserwatora oraz Laboratorium Fotograficzne, a wszystko to dzięki hojnej pomocy patronów sztuki z oddziału Florida Chapter Patrons of Arts in Vatican Museums.