Papież Leon XIII: Myśl o śmierci, aby przygotować się do życia wiecznego

Papież Leon XIII o śmierci i zmartwychwstaniu

Podczas audiencji generalnej 10 grudnia 1903 r. papież Leon XIII podkreślił znaczenie refleksji nad śmiercią, aby zrozumieć, w jaki sposób zmartwychwstanie Chrystusa może przemienić to, kim jesteśmy, w to, kim powinniśmy się stać, i nadać naszemu życiu nowe znaczenie, zwłaszcza w dzisiejszym świecie, gdzie większość ludzi nie chce myśleć o śmierci.

Papież wygłosił przemówienie do osób uczestniczących w dzisiejszej mszy przed Bazyliką św. Piotra na Placu św. Piotra, w którym odniósł się do tego, jak nasze rozumienie śmierci wpływa na to, jak podejmujemy decyzje dotyczące tego, co chcemy robić w naszym życiu.

Według niego, poprzez modlitwę możemy rozeznać, co naprawdę przyczynia się do budowania nieba na ziemi, a także uwolnić się od wszystkiego, co nie jest konieczne i tylko zatrzymuje nas na tej ziemi na krótki czas, i przygotować się na wieczność.

Nauczanie katechetyczne papieża Leona XIV było kontynuowane w ramach serii zatytułowanej„Jezus Chrystus, nasza nadzieja” pod hasłem „Zmartwychwstanie Chrystusa i wyzwania współczesnego świata”.

Śmierć jako temat zapomniany we współczesnej kulturze

Śmierć przestała być tematem, o którym ludzie rozmawiali i dzielili się swoimi doświadczeniami, a stała się tematem, który generalnie ignorują. Papież Franciszek stwierdza, że „zagadka śmierci od dawna intryguje ludzkość”, będąc jednocześnie najbardziej naturalną rzeczą, jaka może się wydarzyć, i jedną z najdziwniejszych rzeczy, jakie miały miejsce we wszechświecie.

Tęsknota za życiem i nieśmiertelnością, której doświadczamy w odniesieniu do siebie i naszych bliskich, sprawia, że postrzegamy śmierć jako karę, jako formę „sprzeczności”.

Podkreślił, że w minionych dziesięcioleciach wiele różnych kultur stworzyło tradycje honorowania tych, którzy zmarli i przeszli do życia pozagrobowego, w przeciwieństwie do dzisiejszej kultury, która wydaje się nie wykazywać żadnych takich praktyk.

Śmierć jest ogólnie uważana za temat, o którym nie lubimy rozmawiać i wydaje się, że chcemy ją trzymać z dala od siebie. Dlatego rozmawiamy o niej cicho lub z dala od innych, ponieważ niepokoi nas to, co możemy o niej powiedzieć. Ta uwaga podkreśla niektóre z powodów, dla których ludzie unikają cmentarzy.

Czy nauka może pokonać śmierć?

Czy nauka dostarcza dowodów na to, że życie wieczne przyniesie spełnienie? Jednocześnie wiele współczesnych poglądów z dziedziny antropologii przewiduje „nieuchronną” śmierć wynikającą z antropocentrycznych cech. Ich prognozy zakładają udoskonalenia technologiczne, które pozwolą nam zachować nasze fizyczne ciała na tej planecie na zawsze.

Papież stwierdził, że „scenariusz transhumanizmu jest prawdopodobnie jednym z głównych wyzwań naszych czasów”. „Czy naukowcy mogą pokonać śmierć? Czy możemy wierzyć nauce, że życie bez śmierci jest życiem pełnym szczęścia?”.

Ludzie czują się bezsilni w obliczu śmierci.

Egzystencjalne brzemię śmiertelności

Papież zapytał: „Czym więc jest śmierć? Czy naprawdę jest ostatnim słowem na temat tego, kim jesteśmy?”. Następnie wyjaśnił, że zrozumienie śmierci na pewnym poziomie „obciąża” ludzi w porównaniu z innymi stworzeniami obdarzonymi życiem. Przytoczył również przykład zwierząt, które „nie zastanawiają się nad sensem/celem/wpływem swojego życia”.

Z tej perspektywy można by argumentować, że jesteśmy z natury istotami paradoksalnymi i niezadowolonymi. Jesteśmy niezadowoleni nie tylko dlatego, że umrzemy, ale także z powodu pewności śmierci, nie wiedząc, jak i kiedy umrzemy.

„Stajemy się świadomi, jednocześnie odczuwając brak kontroli. Ta dwoistość prawdopodobnie stanowi źródło powszechnych represji i egzystencjalnych ucieczek od pytania o śmiertelność.

Zmartwychwstanie Chrystusa jako odpowiedź

Odpowiedź na nasze fundamentalne pytania egzystencjalne.

Niemniej jednak papież udzielił odpowiedzi na wszystkie te rozważania poprzez zmartwychwstanie Chrystusa.

Pokazuje nam, że chociaż możemy postrzegać śmierć jako coś odrębnego i przeciwnego naszemu życiu, prawda jest taka, że śmierć jako część życia jest w rzeczywistości przejściem do wieczności. W tym fragmencie, pomimo obecnych prób i bólu, których doświadczamy, otrzymujemy obraz lub przedsmak tego, jak pełne będzie nasze życie po przejściu przez wieki wieczności.

Tylko poprzez zrozumienie zmartwychwstania można pojąć wielką tajemnicę śmierci. W świetle tego zrozumienia wszystkie nadzieje i pragnienia naszych serc zostaną spełnione, ponieważ śmierć nie kończy niczego, a jedynie otwiera drzwi do pełnego światła i wiecznej radości!

Przez Boską Miłość do Życia Wiecznego

Kontynuował: „Zmartwychwstały, który poprzedził nas w głębokim cierpieniu śmierci dzięki mocy Boskiej Miłości, stworzył dla nas miejsce wiecznego odpoczynku, miejsce, w którym znajdziemy nasz upragniony dom. Dał nam wszystkim pełnię życia, bez cienia i sprzeczności”.

Według papieża Franciszka jedynym sposobem, aby myśleć o śmierci jako o „naszej siostrze”, tak jak robił to św. Franciszek, jest spojrzenie przez pryzmat zmartwychwstania Chrystusa; pozwala nam to spojrzeć poza śmierć, ku nadziei zmartwychwstania Jezusa, które „chroni nas przed strachem przed wiecznym zapomnieniem i przygotowuje nas do szczęścia życia wiecznego”.