Paus Leo XIV: De basis van onderwijs is innerlijk leven, solidariteit, liefde en hoop

De vier hoekstenen van christelijk onderwijs

Paus Leo XIV baseerde zijn toespraak tot leraren uit de hele wereld, die voor het Jubileum van het Onderwijs op het Sint-Pietersplein bijeen waren gekomen, op zijn ervaring als leraar in een Augustijnse onderwijsinstelling.

Volgens de Augustijnse paus vormen de vier fundamentele elementen van de leer van Sint Thomas van Aquino – innerlijk leven, eenheid, liefde en vreugde – de essentiële hoekstenen van christelijk onderwijs.

De paus noemde in zijn toespraak verschillende aspecten van het onderwijs die "de belangrijkste elementen (van) de onderwijspraktijk" zijn. De Heilige Vader stelt dat deze elementen bepalend moeten zijn voor de identiteit van "de Kerk... Moeder en Lerares... van de vele kinderen en jongeren aan wie u uw tijd (en energie) wijdt".

Diepgaande menselijke interactie

Op basis van het citaat van Sint-Augustinus, dat luidt: "De stem van onze woorden raakt het oor, maar de Ware Leraar is in ons", wees de paus zijn toehoorders erop dat het onjuist is te denken dat alleen welsprekende woorden en mooi ingerichte lokalen, laboratoria en bibliotheken goed onderwijs kunnen bieden.

Hij legde uit hoe een voorwerp of fysieke omgeving een instrument of hulpmiddel kan zijn; ze hebben waarde, maar de echte leraar zit in ons. Echt begrip komt niet voort uit geluiden, gebouwen of gangen, maar uit 'de diepgaande interactie tussen mensen, zonder welke elke vorm van onderwijs uiteindelijk gedoemd is te mislukken'.

Innerlijkheid

De paus benadrukte dat moderne studenten hulp nodig hebben bij het vinden van hun innerlijke zelf vanwege het enorme aantal oppervlakkige afleidingen in een wereld die zo gedomineerd wordt door schermen en technologie. De uitdaging voor de opvoeders was dat ze moe waren en gebukt gingen onder bureaucratische verantwoordelijkheden. Ze lopen het risico voorbij te gaan aan "Het hart spreekt tot het hart" (Cor ad Cor Loquitor), een uitspraak van de heilige John Henry Newman, die vergelijkbaar is met de oproep van Augustinus om "terug te keren naar jezelf, want in jezelf ligt de waarheid".

Volgens de paus is het idee achter deze twee ideeën dat "onderwijs moet worden gezien als een gezamenlijke reis tussen leraar en leerling, waarbij beide partijen zich ervan bewust zijn dat geen van beiden vooruitgang heeft geboekt op die reis en dat ze allebei moeten blijven zoeken naar antwoorden op hun vragen, zelfs als ze er al enkele hebben gevonden".

Volgens hem heeft deze zeer eenvoudige en coöperatieve groepsinspanning om een leerervaring voor leerlingen en leraren te creëren, hen dichter bij elkaar gebracht.

Eenheid

Het thema eenheid is zeker belangrijk voor de paus, die heeft opgemerkt dat zijn pauselijke motto "in illo Uno unum est" (in de Ene zijn we allemaal één) dit principe weerspiegelt; hij verklaarde ook dat "om ware eenheid te vinden, je moet zijn verenigd als lid van het lichaam van Christus met Hem, het hoofd, en we zijn allemaal op een gemeenschappelijke pelgrimstocht van kennis, dus hebben we een gemeenschappelijke bron van eenheid."

De Heilige Vader benadrukte hoe dit aspect van "samenhorigheid" in de geschriften van Sint-Augustinus van vitaal belang is voor het onderwijs, omdat het tegengesteld is aan egocentrisme en een motivatie vormt voor individuele groei.

Liefde

In het derde punt over liefde benadrukte de paus dat "om te onderwijzen, het niet voldoende is om alleen kennis te delen; liefde moet ook aanwezig zijn.

De geciteerde uitspraak van de spreker benadrukt dat liefde een integraal onderdeel is van het onderwijs en dat een van de ernstigere problemen voor de samenleving is dat er steeds minder waardering is voor de belangrijke invloed die leraren en opvoeders via liefde op gemeenschappen kunnen uitoefenen.

Vreugde en de uitdaging van innerlijke kwetsbaarheid

Aangezien liefde de basis van onderwijs vormt, is liefde dan ook een essentieel onderdeel van hoe we onderwijzen – zowel in onze woorden als in het medeleven dat we delen via ons werk. Vreugde. De slotopmerking van de paus over vreugde luidde: "De vreugde van uw leerlingen en van u als opvoeder zal die vreugde diep in hun hart teweegbrengen door hen met een glimlach uw kennis bij te brengen." Volgens de paus omvat de verantwoordelijkheid van een opvoeder om zijn/haar leerlingen vreugde te brengen door middel van onderwijs ook de manier waarop de leerling die vreugde met een glimlach van u ontvangt.

Hij uitte zijn bezorgdheid over het bewijs van "wijdverbreide innerlijke kwetsbaarheid in elke leeftijdsgroep" in de scholen van vandaag. Volgens paus Leo"mogen we onze ogen niet sluiten voor deze stille roep om hulp". Hij benadrukte de noodzaak om te proberen de diepste wortels ervan te vinden.

Hij is van mening dat AI (technische/koude/gestandaardiseerde) kennis bezit die vervreemde leerlingen nog verder kan verwijderen en kan leiden tot een situatie waarin zij denken dat zij andere mensen niet nodig hebben of (erger nog) dat zij het ook niet verdienen om contacten met andere mensen te hebben.

Onderwijs als weg naar eenheid in Christus

Wat betreft de missie van de opvoeder om zijn leerlingen de kans te bieden een authentieke relatie met Christus aan te gaan, weten we dat de paus in zijn verklaring stelt dat het primaire doel van onderwijs is "mensen samen te brengen als één" – wat de kern vormt van het katholieke/christelijke onderwijssysteem – stelt dat "we eenheid vinden wanneer we weer verenigd zijn met het lichaam van Christus: wanneer we verbonden zijn met het Hoofd (Jezus) en met onze metgezellen op onze leerreis".

Paus Franciscus zei dat de "dimensie van saamhorigheid" die in de geschriften van Sint-Augustinus wordt geschetst, essentieel is in onderwijssituaties, omdat deze zowel een uitdaging vormt voor het individualisme als een stimulans is voor ontwikkeling. Liefde Het derde onderwerp dat de paus aansneed, was liefde. Hij gaf aan dat "een leraar moet liefhebben". De paus gaf voorbeelden van hoe liefde en onderwijs met elkaar verbonden zijn, en dat we vandaag de dag voor veel uitdagingen staan die ons inzicht beperken in hoe belangrijk leraren en andere opvoeders zijn geweest en blijven binnen onze gemeenschappen.

Hij benadrukte dat alleen wanneer liefde deel uitmaakt van het onderwijs, en door deze verbinding, het onderwijs volledig vruchtbaar kan zijn; dit omvat onderwijs dat verder gaat dan de inhoud en het creëren van een manier om liefde te delen door middel van vriendelijkheid. Geluk Ten slotte maakte paus Franciscus melding van vreugde door te stellen dat "echte leraren een blij gezicht moeten hebben" en "hun uitdaging is om jonge mensen te inspireren, zodat ook zij een blij gezicht kunnen creëren in de harten van anderen".

Paus Leo uitte zijn bezorgdheid en verdriet over wat hij ziet als een groeiende "epidemie van innerlijke kwetsbaarheid" in scholen en klaslokalen over de hele wereld. "We mogen deze stille schreeuw om hulp niet negeren." "We moeten juist werken aan het ontdekken van de onderliggende oorzaak."

Volgens hem zouden de "technische, gestandaardiseerde en kille" kenmerken van deze nieuwe vorm van digitaal leren een reeds geïsoleerde studentenpopulatie nog verder kunnen vervreemden door de boodschap aan de studenten over te brengen dat ze geen andere mensen nodig hebben om te leren en/of dat ze die niet waard zijn.

In dit licht verklaarde de paus dat het de taak van het onderwijs is om mensen met elkaar te verbinden als mensen; dat 'de werkelijke vreugde van onderwijs voortkomt uit het feit dat het iets menselijks is, een energiebron die vele individuen tot één geheel verbindt'.