Paus Leo XIV ondertekent apostolische brief ter ere van de 60e verjaardag van Gravissimum Educationis

Ondertekening van de apostolische brief over onderwijs

Paus Leo XIV nam maandag deel aan een ceremonie waarbij studenten van pauselijke universiteiten bijeen waren gekomen voor het jubileum van de wereld van het onderwijs; paus Leo ondertekende in het kader van dit evenement een apostolische brief. Het doel van de brief was om de 60e verjaardag van Gravissimum Educationis te vieren, na te denken over de huidige relevantie van de conciliaire verklaring en stil te staan bij de huidige uitdagingen voor het onderwijs, met name binnen katholieke scholen en universiteiten. De brief zal op 28 oktober 2022 openbaar worden gemaakt.

Nadat hij het document had ondertekend, vierde de paus de heilige mis in de Sint-Pietersbasiliek, waarbij hij in zijn preek benadrukte hoe betekenisvol het pelgrimsaspect van het jubileum is. De paus legde uit dat "de enige manier om je leven te begrijpen, is door het te leven als een reis". Hij legde ook de symboliek uit van het passeren van de Heilige Deur en hoe dit aangeeft dat geloof, net als het leven, geen statische ervaring is, maar eerder een voortdurende overgang van dood naar leven, en van gebondenheid of slavernij naar vrijheid, wat het paasmysterie vertegenwoordigt. De paus moedigde voortdurende vernieuwing en hoop in ons leven aan.

Een breder perspectief

Terugkijkend op hun studenten en scholastieke achtergrond, zal paus Leo ingaan op het gebied van genade zelf en hoe dit een grote invloed heeft op je leven. Hij reageerde met een alomvattend beeld of een alomvattende visie, waardoor hij verder kon kijken dan het heden en het verleden...

In het Evangelie van Lucas (13:10-17) genas Jezus een vrouw die al 18 jaar aan een aandoening leed waardoor ze voorovergebogen moest lopen. De paus vergeleek de genezing van de vrouw met de gave van kennis. Hij zei dat de lichamelijke aandoening van de vrouw een spirituele en intellectuele gevangenis vertegenwoordigde. Ze was niet in staat om iets buiten zichzelf of haar eigen ervaringen, ideeën, overtuigingen en plannen te begrijpen. De paus verklaarde: "Wanneer mensen niet buiten zichzelf kunnen kijken voor antwoorden, worden ze gevangenen en slaven van zichzelf en kunnen ze geen goede beslissingen nemen."

Echt onderwijs kan dus een middel tot bevrijding worden; net zoals Jezus de vrouw uit haar gevallen toestand heeft opgetild, zo verheft leren de menselijke geest, geneest het de egocentriciteit van individuen en geeft het hen een steeds beter begrip van het grotere geheel van het leven, inclusief de mysteries ervan, de aard van de waarheid en hoe wij in de puzzel van de mensheid passen. In de woorden van de paus: "Degene die uit boeken leert, wordt 'opgetild' en krijgt een bredere visie en perspectief om een visie te herwinnen die niet neerwaarts is gericht, maar opwaarts: naar God, naar anderen, naar het mysterie van het leven."

De harmonieuze relatie tussen geloof en rede

Paus Leo maakte zich zorgen dat de mensheid van vandaag de dag weliswaar zeer bedreven is in het kennen van alle kleine details van de werkelijkheid, maar moeite heeft om een totaalbeeld te krijgen dat hem helpt zijn kennis te verbinden met wat zinvol is. Als reactie op deze fragmentatie vroeg hij wetenschappers om het evenwicht tussen intellect en geest te herstellen, een concept dat wordt vertegenwoordigd door mensen als Augustinus, Thomas van Aquino, Teresa van Ávila en Edith Stein.

Hij benadrukte dat "de Kerk een samenhangend perspectief nodig heeft voor het heden en de toekomst" en moedigde studenten en docenten aan om ervoor te zorgen dat hun academische werk niet alleen abstracte academische oefeningen zijn, maar ook een manier om levens te veranderen, hun geloof te verrijken en getuigenis af te leggen van het evangelie.

Onderwijs als uiting van genegenheid

Volgens de paus verricht de opvoeder een ware daad van barmhartigheid. Hij beschreef hoe lesgeven lijkt op het wonder dat in het evangelie wordt beschreven om anderen op te beuren en hen te helpen te worden wie ze zijn geschapen om te zijn, en om een geïnformeerd geweten en kritisch vermogen te ontwikkelen. Hij verklaarde dat pauselijke universiteiten het voorbeeld van Jezus moeten voortzetten, namelijk "een daad van naastenliefde door middel van studie".

Hij beweerde een fundamentele plicht te voelen, zowel als wetenschapper die onze dorst naar kennis probeert te lessen, als als persoon met een sterk verlangen om de waarheid te zoeken en te kennen. "Het verlangen naar de waarheid, naar betekenis, is een fundamentele plicht van alle mensen. Als we dat niet koesteren, zullen we vernietigd worden en misschien zelfs sterven."

Een reis van verbondenheid en optimisme

Aan het einde van de preek herinnerde paus Leo de aanwezigen eraan dat het zoeken naar de waarheid niet alleen leidt tot het onthullen van kennis, maar ook een gevoel van verbondenheid geeft. Hij citeerde de uitspraak van Sint-Paulus: "Want u hebt niet een geest van slavernij ontvangen om opnieuw in angst te leven, maar u hebt de Geest van adoptie ontvangen" (Rom 8:15). Hij zei dat men door te studeren en te onderzoeken kan terugkeren naar de ultieme waarheid van ons bestaan, namelijk dat we allemaal deel uitmaken van de familie van een liefhebbende Vader die een plan heeft voor ons individuele leven.

In zijn slotbeschouwingen moedigt de paus iedereen die in de academische wereld werkt aan om een voorbeeld te zijn van wat het betekent om "mannen en vrouwen te zijn die hun blik naar buiten richten en niet met zichzelf bezig zijn", terwijl ze "de vreugde en troost van het evangelie" delen door hun werk met anderen.